13 askerin şehit düşmesine Sezen Aksu da tepki gösterdi: "Açık yara gibiyim yeter artık"

Aksu bu cümleyi Harbiye Açıkhava Sahnesi'ndeki konserinde söyledi. Hangi akşam biliyor musunuz... Kalan 8 şehidimizi sonsuzluğa uğurladığımızın akşamı... Yani daha şehitlerimizin cenazesinin toprağa bile oturmadığı saatlerde...

Başta Mehmetçiğin şehit düşmesine kahrolmuş gibi gözüken haberin devamında öyle cümleler çıkıyor ki Aksu'nun ağzından, irkilmemek elde değil.

Haberin devamını beraber okuyalım ve aslında denilmek isteneni kırmızı ile yazalım.

"13 askerin şehit düşmesine Sezen Aksu da tepki gösterdi. Sanatçı önceki akşam Harbiye Açıkhava Sahnesi’ndeki konserinde şöyle konuştu:

“İki gündür bu olaylar nedeniyle herkes gibi benim de gözüme uyku girmiyor. Açık yara gibiyim yeter artık! 30 yıldır çozülmeyen sorun artık bitsin! (Doğu ve Güneydoğu'yu verin) Acıyacak, kanayacak yerimiz kalmadı. (Ama kendisini bırakın bir 30 Ağustos töreninde bir şehit cenazesinde bile göremedik. Ayrıca çok bilinen, ağlak sözcükleri kullanrak duygusal açıdan saldırıyor) Ne olur bu olayları artık çözsünler. Konuşmaya gelince herkes “Biz çok iyiyiz, biz çok güçlüyüz, bizden iyisi yok” (Bu ifade doğrudan TSK'ya gidiyor: 'Güçlüyüm" diyordun, balon çıktın) diyorlar. Fakat çocuğumun yaşayamadığı toprakları ne yapayım! (Terör hangi bölgede yoğun yaşanıyorsa o topraklar bana gerekmez) Çocuklarımızın ölmesini engelleyemiyoruz yaa... Yeter artık! Düşünüyorum kaç gündür, “Konseri iptal etsem mi acaba” (Ne olur ne olmaz diye kendisini garantiye alıyor) diye ama bu sefer de ‘gösteriş yapıyor’ (Ben çok mutevazı bir insanım. Bana inanın) denmesini istemedim. Çocuklarımızı yaşatmamız gerekiyor” (Terör hangi bölgede yoğun yaşanıyorsa o topraklar bana gerekmez algısını tekrar ısrarla dayatıyor)

EĞER AMERİKA'DA OLSAYDI

Sezen Aksu okyanus ötesinde yaşasaydı, başımıza gelen belaların mimarı olduğu için bu ülkeyi örnek veriyoruz, ve ABD'nin resmi söylemi ile demokrasi (!) götürdüğü, aslında tek hediyesi kan ve gözyaşı olan, Irak'ta bulunmasını insanlık suçu ve katliam olarak nitelendirseydi ne olurdu biliyor musunuz? Aksu, aç kalmakla beraber bir sanatçının en büyük tatmin noktası olan, "beğenilme ve hayran olunma" duygusundan bir ömür boyu veya devletten gerçek bir özür dileyip tamamen teslim olana kadar mahrum kalırdı. Amerika gibi ülkelerde sistem, iyiliği kötülüğü ayrı bir konu, bütün ayaklar ile desteklenir. Politika, sinema, spor, sanat, ekonomi, adalet vs.

ABD'nin kendi kendini vurduğu 11 Eylül saldırılarından sonra bile bir sanatçının çıkıp da, "Adamlar Dünya Ticaret Merkezi'ni bile vuruyorlar. Çocuğumun yaşayamadığı topraklarda ben ne yapayım" diyebilir mi?

Kaldı ki biz kendi topraklarımızda, oranın insanlarıyla beraber "kardeşler ayrılmasın"ın mücadesini veriyoruz.

Burada asla Amerika'yı övmüyoruz. Sadece sistemin bir bütün halinde hareket ettiğini vurguluyoruz.

ABD, dünyanın dört bir yanındaki askerlerine moral vermek için düzenli olarak Juila Robert, Brad Pitt gibi isimleri gönderir. Hadi sıkıyorsa gitmesinler. Gerçi konu o noktaya gelmez. Sistemi özümsemiş sanatçılar, ayakta durmak adına bir "kolon" olarak destek verirler.

Nedense 30 yılı aşkın süredir şarkı söyleyen Sezen Aksu'nun hiç bir kışlaya gidip askerlere moral verdiğine şahit de olmadık okumadık da duymadık da...

Belli ki bundan 30 - 40 sene önce sanat dünyasının belli noktalarına yerleştirilen isimler, yakında ardarda benzer çıkışlar yapacak hattabelki de "barış sanatçıları inisiyatifi veya benzer isimlerle harekete geçecekler. En nihayetinde zaten bunca yıl adı pkk ile özdeşleşmiş nice isimleri ısrarla gözümüze, kulağımıza sokmadılar mı?

1950 sonrası beğeni ve zevk çıtası hızla aşağı çekilerek, "kapı ziline oynar", "hapşurana güler" hale getirilen bir Ulus, tabi ki bu insanların müziklerini "zevk alıyorum" sanarak dinleyecek, Recep İvedik gibi tiplere kahkahalar atacaklardı.

Şimdi fark ediyoruz ki, Aksu'nun şarkıları, albümü çıktığı zaman aşıksanız, sadece kısa süre işe yarıyordu. Yani hızlı tüketimin duygusal haliydi.

Dahası Sayın Aksu'nun "Gülümse" adlı şarkısının sözlerinin bile, 1980 sonrası yurtdışına kaçan ve bugünlerde dönme hazırlığı yapan Kemal Burkay'a ait olduğu öğrenildiğinde nasıl da sempati oluştu değil mi?

İşte bu bölünme planlayıcıları bizim sempatilerimizi, üzüntülerimizi, sevinçlerimizi ve gülmelerimizi bile planladılar ve hala da devam ediyorlar.

Aksu'ya son söz: "İzin verin de sizin hiç gitmediğiniz ama bizim zevkle gezip insanıyla sarıldığımız bölgelerin kaderine de biz karar verelim"

Bu ülkenin cefasını çeken insanlar olarak kendi kararlarımızı, hem de 7 bin yıldır, alabilecek olgunluktayız.

Yani Sayın Aksu, tuz atmadığın çorbayı kaşıklamayacaksın.

Unutmadan... Müzik evrensel ise bizim bağımsızlığımız daha da evrenseldir.

Çünkü bağımsızlığın olmadığı yerde ancak prangaların sesini dinlersin.